Öfkenizle Baş Edebiliyor Musunuz?

Yazar: sanalzade Tarih: 10 Mayıs 2013

En zor kontrol edilen duygudur öfke, bazen saman alevi gibidir ama geri dönüşü olmayan zararla söner. Son pişmanlık neye yarar ki? Ben öfkeyi duygusal korsan olarak düşünürüm. En beklenmedik anda gelir ve yakar yıkar yok eder.

İsteklerimiz, davranışlarımız engellendiğinde verdiğimiz tek tepki öfke oluyor. Keskin sirke küpüne zarardır desek de bir anlık öfkeye her zaman yenik düşüyoruz. Oysa o anı atlatabilsek daha sonra bu öfkenin ne kadar yersiz olduğunu da görebiliyoruz. Hatta sonra barış sağlanabildiğinde birlikte oturup gülebiliyoruz.

Niye öfkemizle baş edemiyoruz? Neden yenik düşüyoruz.

Öfkemizin farkında olursak, ona renkler verirsek tıpkı trafik lambaları gibi bizi yönlendirdiğini göreceğiz. Kırmızı öfke anında durmayı başarırsak sarıda düşünecek zamanımız olacaktır. Yeşil yandığında zaten sakinleşmiş ve çözüm üretmiş olacağız.

öfke kontrolu

Belki de içimizde durduramadığımız enerji birikimi çabuk öfkelenenimize neden olabiliyor diye de düşünürüm. Bu enerjiyi yönlendirme yollarını bulmak işe yarar sanıyorum. Hobilerle, sporla, doğada bolca zaman geçirmekle stresten kurtulursak öfke de bizi terk eder.

Başarısızlıklarımız, kıskançlıklarımız öfkemizin tetikleyici unsurları olabilir. Hırsımızı hoşgörüye döndüremezsek öfkenin kucağına düşeriz. Belki biraz da Polyannacılık oynamak, kötü bir niyet varsa bile iyi düşünmek öfkemizi yatıştırabilir.

“Sana taş atana sen ekmek at” derdi eskiden büyüklerimiz.

Öfkeyle başa çıkabilmenin en etkili yolu bağışlamak. İçimizden kini nefreti yok edebilir, bağışlamayı başarabilirsek kendimize ne kadar iyilik etmiş olacağız. Öfke içimizde yaşadığı sürece bizi de yok etmeye devam ediyor.

Öfkeye neden izin verelim ki?

Şu ana kadar düşündüklerimi sizlerle paylaştım. Çok bilmişliğimden değildi elbette. Öfkenin bana verdiği zararı, beni ne kadar tükettiğini fark ettim. Şimdilerde affetmeyi, öfkemi yenmeyi başarmayı deniyorum. Ve içimi size dökünce rahatladım.

Ben affettim. Bana zarar verenleri, hatalarımı, yanlışlarımı, geçmişimi affettim. Dünü affettim. Hakkımı yiyenleri de affettim. Hakkım helal olsun. Öbür dünyaya hesaplaşmam kalmasın istedim. Öfkemle zincirlenmektense, kırdım zincirleri şimdi özgürüm.

Savaşsız, kavgasız, barış içinde mutlu bir dünya istiyorum. Bunu istemeyen var mı? Haydi, o zaman gülümseyin. Önce kendinize sonra dünyaya…

Etiketler
Yorumlar

Hiç Yorum Yapılmamış!

Yorum yapmak ister misin?


Benzer Yazılar